Bedoeling

Column 30 december 2025

Mensen zijn in staat geweest, en nog altijd, om tonen en composities te maken voor iedereen. Bijvoorbeeld in muziek en drank is er altijd wel een muziekstuk of een drankje wat bij iemand past. De basisprincipes voor het maken van composities en tonen bieden voldoende ruimte om te variëren zonder de bedoeling aan te tasten. Dus er zijn vaste gegevens waarop men improviseert, zodat iedereen altijd wel iets heeft wat passend is.

Waarom lukt ons dan niet dit ook te doen bij bijvoorbeeld jeugdzorg of onderwijs? Hoe komt het dan toch dat we blijkbaar niet de juiste composities en uitvoeringen weten te vinden in prangende maatschappelijke vraagstukken zoals armoede, eenzaamheid, groeiende ongelijkheid in kansen, woningnood voor jongeren enz.?

We zien de weeffouten in het door mensen gemaakt beleid en uitvoering. Vervolgens proberen we deze fouten middels diverse technieken en methoden te herstellen.  Welke dat zijn is afhankelijk van wie de leiding heeft op dat moment. Onder het mom van dit herstellen, breien we recht wat eerst krom was door wat aanpassingen, om te laten zien dat we hebben geleerd van onze fouten.

Echter we leren niet. We monitoren op resultaat in plaats van op bedoeling. We passen de uitvoering aan in de hoop dat we dan wel het resultaat halen. Dit herhalen zo vaak dat de reden waarom we dit ook alweer doen, steeds meer uit beeld schijnt.

Het doet denken aan het breien van een trui voor de winter. De bedoeling is dat het warm en behaaglijk is. Dus gaat men op zoek naar de juiste materialen en de juiste patronen en verbindingen. Eénmaal gevonden, gaat men aan de slag. Als de trui klaar is, probeert men deze uit. Wanneer de trui te lang of te kort is, ga je dit aanpassen. Is het de goede maat, dan ben je klaar. Als blijkt dat de trui toch niet warm of behaaglijk is, wat dan? Ga je dan een binnen voering erin doen, brei je nog een extra hesje of plaats je schouderkapjes? Of brei je nog een trui voor er overheen? Of koop je een extra hemd voor eronder? Wellicht het goedkoopst, kost minder tijd en is minder werk. Of haal je trui weer uit, ga nog een nadenken over bedoeling, materiaal en patroon/verbinding?

Nu is een trui breien natuurlijk niet hetzelfde als jeugdzorg of armoede of eenzaamheid. Maar hopelijk ziet u een gelijkenis in de aanpak. Als we weeffouten in het beleid telkens (her)kennen, is het dan niet beter om te kijken of het systeem, de compositie, nog wel deugd. Wellicht is het dan beter om dan te denken: waarom deden we dit ook alweer.

Wat was ook alweer de bedoeling?

Reageren?  www.adviesraadmeppel.nl of info@adviesraadmeppel.nl